ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ: Σεβασµός της διαφορετικότητας, ο µεγάλος στόχος

Οι παλαιές και οι νέες µορφές διακρίσεων και µισαλλοδοξίας εξακολουθούν να διαιρούν τις κοινωνίες σε όλο τον κόσµο.
Το αίσθηµα της ξενοφοβίας βρίσκεται σε άνοδο και συχνά γίνεται αντικείµενο εκµετάλλευσης για δηµαγωγικούς ή σκοτεινούς πολιτικούς σκοπούς. Μέρα µε τη µέρα η διαβρωτική επίδραση της ξενοφοβίας υπονοµεύει τα δικαιώµατα των αµέτρητων θυµάτων.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο στη φετινή Ημέρα των ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (10 Δεκεμβρίου 2009, τα Ηνωμένα έθνη ζήτησαν από όλο τον κόσμο να αγκαλιάσει τη διαφορετικότητα και να δώσει τέλος στις διακρίσεις.

Οι διακρίσεις µπορούν να λάβουν πολλές µορφές, κρυφές ή ολοφάνερες, δηµόσιες ή ιδιωτικές.  Μπορεί να πάρουν τη µορφή του  θεσµοθετηµένου ρατσισµού ή της εθνοτικής διαµάχης και να εκδηλώνονται µε επεισόδια µισαλλοδοξίας και απόρριψης πέρα από κάθε έλεγχο. Θύµατα των διακρίσεων είναι τα άτοµα ή οι οµάδες ατόµων που θεωρούνται διαφορετικοί, λόγω της φυλής, του χρώµατος, του φύλου, της γλώσσας, της θρησκείας, των πολιτικών ή άλλων πεποιθήσεων, της εθνικής ή κοινωνικής προέλευσης, της  περιουσιακής κατάστασης, του  τόπου γέννησης, της αναπηρίας ή του σεξουαλικού τους προσανατολισµού.
Οι  διακρίσεις  έχουν πολλά επίπεδα. Τον µεγαλύτερο  αποκλεισµό  και  τη µεγαλύτερη περιστολή των δικαιωµάτων τους αντιµετωπίζουν τα περιθωριοποιηµένα άτοµα όταν  επιχειρούν  να  αποκτήσουν πρόσβαση στη  στέγαση,  την  τροφή,  την ιατροφαρµακευτική περίθαλψη και την εκπαίδευση.
Τα άτοµα µε αναπηρία αποτελούν τη µεγαλύτερη και πιο µειονεκτούσα µειονότητα του κόσµου. Για παράδειγµα, το 98% των παιδιών µε αναπηρίες στις αναπτυσσόµενες χώρες δεν πηγαίνει στο σχολείο. Οι αυτόχθονες πληθυσµοί αντιπροσωπεύουν το 5% του συνολικού παγκόσµιου πληθυσµού, αλλά και το 15% των φτωχότερων µελών του. Οι γυναίκες εργάζονται τα δύο τρίτα των ωρών εργασίας και παράγουν τη µισή ποσότητα των τροφίµων παγκοσµίως. Ωστόσο, λόγω  των διακρίσεων και των στερεοτύπων σχετικά µε τον ρόλο των φύλων, κερδίζουν µόνο το 10% του παγκόσµιου εισοδήµατος ενώ κατέχουν λιγότερο από το 1% των ιδιοκτησιών σε παγκόσµιο επίπεδο.
Η Ιστορία έχει αποδείξει επανειληµµένως ότι όταν οι διακρίσεις, η ανισότητα και η µισαλλοδοξία αποκτήσουν ρίζες, µπορούν να καταστρέψουν τα ίδια τα θεµέλια των κοινωνιών, να περάσουν τα σύνορα και να δηλητηριάσουν τις σχέσεις µεταξύ των εθνών. Η Ιστορία έχει επίσης επιβεβαιώσει ότι αυτού του είδους οι αποτρόπαιες πρακτικές δεν έχουν καµία απολύτως θετική πλευρά. Οι διακρίσεις υπονοµεύουν την κοινωνική  και  οικονοµική  συνοχή  της  κοινωνίας.  Αποµυζούν τους  πόρους  της. Σπαταλούν τα ταλέντα της. Περιθωριοποιούν τα παραγωγικά άτοµα και καταπιέζουν τη δηµιουργικότητά τους.
Οφείλουµε να καταπολεµήσουµε τη µισαλλοδοξία και τα στενά συµφέροντα που γεννούν τις διακρίσεις. Το πράττουµε ήδη. Το όραµα των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωµάτων, η απόλυτη αποφασιστικότητα και η ενέργειά τους έχουν αποδώσει καρπούς.
Είναι αδιαµφισβήτητο ότι έχουµε επιτύχει αξιοσηµείωτη πρόοδο, αλλά δεν θα πρέπει να σταµατήσουµε εδώ. Οι διακρίσεις δεν εξαφανίζονται µόνες τους. Πρέπει να τις καταπολεµούµε εκεί που εµφανίζονται. Πρέπει να προχωρήσουµε µπροστά και να προχωρήσουµε γρήγορα.
εν πρέπει να παραβλέπουµε επίσης το γεγονός ότι η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωµάτων µάς κάνει όλους πλουσιότερους. Αντίθετα, η υποβίβαση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας έχει συνέπειες για όλους µας. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τις σηµερινές πολυεθνικές και πολυπολιτισµικές κοινωνίες µας. Είναι επίσης εξαιρετικά επείγον να καταπολεµήσουµε   τις διακρίσεις σε περιόδους κρίσης, όπως στην τρέχουσα οικονοµική ύφεση, η οποία έχει  δυσανάλογες  επιπτώσεις  για  τους  περισσότερο ευάλωτους και τις ήδη περιθωριοποιηµένες οµάδες της κοινωνίας. Ο ανταγωνισµός για τους λιγοστούς πλέον πόρους εκθέτει τις µειονότητες σε υπόνοιες και επιθέσεις.
Στις 10 ∆εκεµβρίου 1948, η Οικουµενική ∆ιακήρυξη των Ανθρωπίνων ∆ικαιωµάτων διακήρυττε κατηγορηµατικά ότι όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώµατα. Περισσότερα από εξήντα χρόνια αργότερα, τα λόγια αυτά ηχούν µε αµείωτη ένταση. Ας κάνουµε τις αρχές της Οικουµενικής ∆ιακήρυξης πραγµατικότητα παντού. Η παγκόσµια ανεκτικότητα και ο σεβασµός της διαφορετικότητας είναι ο µεγάλος µας στόχος.
Κείµενο της Navi Pillay
(Ύπατη Αρµοστής των Η.Ε. για τα Ανθρώπινα ∆ικαιώµατα)

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ



   
Α. Να γράψετε την περίληψη του κειµένου σε 100 περίπου λέξεις.
(25 µονάδες)
Β.1.α. Να συµπληρώσετε το συµπέρασµα του συλλογισµού, να  τον χαρακτηρίσετε ως προς την πορεία της σκέψης.
Α. Η Ιστορία έχει αποδείξει επανειληµµένως ότι όταν οι διακρίσεις, η ανισότητα και η µισαλλοδοξία αποκτήσουν ρίζες, µπορούν να περάσουν τα σύνορα και να δηλητηριάσουν τις σχέσεις µεταξύ των εθνών.
Β. Στις µέρες µας τα φαινόµενα αυτά δεν έχουν εκλείψει από τις κοινωνίες.
Γ. Εποµένως . . . . . .
(4 µονάδες)
β. Να αναγνωρίσετε το είδος του κειµένου µε βάση τα δοµικά, υφολογικά και γλωσσικά χαρακτηριστικά του.
(3 µονάδες)
Β.2. «Τα άτοµα … σε παγκόσµιο επίπεδο»: ποια µέθοδο πειθούς χρησιµοποιεί η συγγραφέας στην παράγραφο;
(5 µονάδες)
Β.3.α. Να εντοπίσετε στο κείµενο τρεις (3) λέξεις, οι οποίες εξασφαλίζουν τη συνοχή προτάσεων ή παραγράφων και να εξηγήσετε το διαρθρωτικό ρόλο τους.
β. υπονοµεύει, µισαλλοδοξία, πολυπολιτισµικές: να γράψετε µία πρόταση για κάθε λέξη, ώστε να αναδεικνύεται η σηµασία της.
(6 µονάδες)
Β.4.α. «Οι διακρίσεις … κάθε έλεγχο»: ποιον τρόπο ανάπτυξης εντοπίζετε στο απόσπασµα της παραγράφου;
β. «Οι διακρίσεις  … προσανατολισµού»: ποια είναι τα δοµικά στοιχεία της παραγράφου;
(7 µονάδες)
Β.5. «∆εν  πρέπει  να  παραβλέπουµε  επίσης  το  γεγονός ότι  η  προστασία  των ανθρωπίνων  δικαιωµάτων µας κάνει όλους πλουσιότερους»: να αναπτύξετε την πρόταση αυτή σε παράγραφο αιτιολόγησης 80 περίπου λέξεων.
(10 µονάδες)
Γ. «Η παγκόσµια ανεκτικότητα και ο σεβασµός της διαφορετικότητας είναι ο µεγάλος  µας στόχος». Η συγγραφέας  διατυπώνει την άποψη  αυτή ως επιστέγασµα του προβληµατισµού της. Με αφετηρία αυτή την πρόταση να συντάξετε ένα κείµενο 600 λέξεων, το οποίο θα διαβάσετε στην τάξη µε σκοπό να καταδείξετε και να αιτιολογήσετε τους παράγοντες απόρριψης της διαφορετικότητας στις σύγχρονες κοινωνίες, αλλά και να εξηγήσετε τους τρόπους µε τους οποίους θα επιτευχθεί ο στόχος της συγγραφέως.
 (40 μονάδες)
Πηγή: ΟΕΦΕ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρατσισμός: Αίτια-συνέπειες

ΔΙΑΔΊΚΤΥΟ (ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ - ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ) -ΚΕΙΜΕΝΑ