Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου 2013

ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ: ΝΕΟΙ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ


(…) Καθώς, αποµακρύνεται ο έφηβος ψυχολογικά – συναισθηµατικά από την ώριµη γενιά, που µέχρι τώρα τον κρατούσε από το χέρι, προσπαθεί να σταθεί µόνος του, ανεξάρτητος, χειραφετηµένος, ελεύθερος λέω προσπαθεί, αλλά το νιώθει ότι δεν µπορεί, γιατί το καταλαβαίνει πως η χειραφέτηση χωρίς οικονοµική ανεξαρτησία είναι ουτοπία, είναι κάτι αδύνατο.

(…) Οι έφηβοι νιώθουν τον κόσµο γύρω τους στενό και θέλουν να τον διευρύνουν, θεωρούν τους ώριµους γονείς τους «κοντόθωρους» και προσπαθούν να τους βάλουν γυαλιά να δουν πιο µακριά, νοµίζουν πως η κοινωνία είναι µικρόψυχα οικοδοµηµένη κ’ επιθυµούν να της δώσουν µεγαλοψυχία. Πιστεύουν ότι ο κόσµος πάλιωσε και χρειάζεται ανακαίνιση και νιώθουν χρέος δικό τους να βοηθήσουν στην κατεδάφιση και την ανοικοδόµηση. Ο συναισθηµατισµός τους είναι πλούσιος και δε διστάζουν να δοθούν ολόψυχα για τη δηµιουργία νέου κόσµου, όπου θα βασιλεύει η δικαιοσύνη, η ελευθερία, όπου δε θα υπάρχουν άλυτα προβλήµατα, αδικία , φτώχεια, δυστυχία.
Αντικρίζουν καθετί που η προηγούµενη γενιά δηµιούργησε µε διάθεση κριτική, κατακριτική. Είναι ανελέητοι, τίποτα δεν εγκρίνουν, όλα τα αποδοκιµάζουν, ούτε ιερό, ούτε όσιο, ούτε ωραίο αφήνουν στη θέση του. Για όλα τα προβλήµατα της ζωής και της κοινωνίας φταίει – κατά τη γνώµη τους – η ώριµη γενιά, το κατεστηµένο που δεν τα έχει σχεδιάσει σωστά.
Είναι η στάση αυτή σωστή ή σφαλερή; Πρώτα πρώτα, είναι φυσιολογική. Αν δε διαµαρτυρηθεί κανείς στα νιάτα του, πότε θα δείξει τη δηµιουργική πνοή του; Αν δεν κριτικάρει τα όσα βλέπει και ακούει, πόσες άλλες ατέλειες θα έµεναν άθιχτες και πόση πρόοδος θα είχε χαθεί; Η κριτική των νέων δεν είναι κακόπιστη, είναι ειλικρινής, τα αισθήµατά τους είναι αγνά και καθαρά. Στην πείρα των ώριµων αντιτάσσουν τα ιδανικά τους, ιδανικά που οι µεγάλοι προσφέρουν στους νέους, αλλά µόνο µε λόγια που διαψεύδονται µε πράξεις. Και νοµίζουµε πως όσο περισσότερο αντάρτης και ασυµβίβαστος είναι ο άνθρωπος στα εφηβικά του χρόνια, τόσο δηµιουργικότερος θα γίνει αργότερα, γιατί περισσότερη γεύση θα έχει πάρει από τα προβλήµατα της ζωής.
Ωριµάζει ο νέος παλεύοντας µε την ώριµη γενιά, ωριµάζει διεκδικώντας ανεξαρτησία, ανδρώνεται στο στίβο της αντιδικίας, της αµφισβήτησης και της αντίρρησης. Αυτή είναι η εφηβική ψυχή ακόρεστη για όλα, ανικανοποίητη από όλα. Ακατανόητη για τους ώριµους και ανήσυχη. Μα µε την ανησυχία ωριµάζει και µε το γκρέµισµα µαθαίνει αύριο να οικοδοµήσει. Αντί να φοβηθούµε τον έφηβο, πρέπει να δοκιµάσουµε να συνεννοηθούµε µαζί του και να χρησιµοποιήσουµε την ορµή του δηµιουργικά αλλά οφείλουµε να είµαστε ειλικρινείς µαζί του.
(Φ.Κ. Βώρος, ∆οκίµια για την Παιδεία)


ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Α. Να αποδώσετε την περίληψη του κιεμένου (80-100 λέξεις)
Μονάδες 25

Β1. Να γράψετε στο τετράδιό σας ποιες προτάσεις είναι σωστές και ποιες λανθασµένες µε την ένδειξη (ΣωστόΛάθος)
α) Η χειραφέτηση των νέων αντιβαίνει στην οικονοµική τους ανεξαρτησία.
β) Η νεανική διαµαρτυρία για τα προβλήµατα της ζωής και της κοινωνίας συµβάλλει στη δηµιουργία και την πρόοδο.
γ) Η αντιπαράθεση των νέων µε τους ώριµους καταδικάζει τη νέα γενιά σε µια στείρα αντιδικία και αµφισβήτηση.
δ) Οι ώριµοι οφείλουν να επιδοκιµάζουν τη νεανική ορµή, αφού συντελεί στην ανοικοδόµηση της κοινωνικής δοµής.
Μονάδες 4

Β2. Φτώχεια, χρέος: να γράψετε δύο προτάσεις για κάθε λέξη, ώστε στη µία να διακρίνεται η δηλωτική και στην άλλη η συνυποδηλωτική σηµασία της.
Μονάδες 4

Β3. Να επιλέξετε το σωστό συνώνυµο των παρακάτω λέξεων και να το γράψετε στο τετράδιό σας:

χειραφετηµένος α) χειραγωγηµένος β) ανεξάρτητος γ) υποχείριος
µεγαλοψυχία α) γενναιοδωρία β) οµοψυχία γ) θάρρος
ανελέητοι α) άσπλαχνοι β) ανευλαβείς γ) ελεήµονες
σφαλερή α) επισφαλής β) λανθασµένη γ)ανασφαλής
ακόρεστη α) πλήρης β) ακατανόητη γ) αχόρταγη
Μονάδες 5

Β4. «Νέος χωρίς ιδανικά µοιάζει µε µέρα χωρίς ήλιο». Να αναπτύξετε την αναλογία σε µια παράγραφο 70-80 λέξεων:
Μονάδες 12

Γ. ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: «Οι νέοι ισχυρίζονται ότι ενδιαφέρονται για το πρωτότυπο και το διαφορετικό, που θα φέρνει τη δική τους σφραγίδα. Αν όµως παρατηρήσουµε τη ζωή τους, θα διαπιστώσουµε ότι, κατά κανόνα, ο ένας αντιγράφει τον άλλον. Πού οφείλεται αυτό το φαινόµενο και πώς µπορούν οι νέοι να διατηρήσουν τον αυθορµητισµό και την ταυτότητά τους ενταγµένοι σε µια οµάδα; Θεωρείστε ότι το κείµενο θα δηµοσιευθεί στη σχολική εφηµερίδα (300 – 400 λέξεις)
Μονάδες 50

ΠΗΓΗ: ΟΕΦΕ 2007

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου