Κυριακή, 16 Μαρτίου 2014

Τελικά τι μπορεί η πνευματική καλλιέργεια

 Αυτό είναι το ερώτημα. Η θέση η δική μου είναι ότι όλα τα μπορεί και ότι μόνο αυτή τα μπορεί όλα.
  Γιατί μόνο μέσα από τη μόρφωση αποκτά ο άνθρωπος αυτό που εγώ νομίζω ως τη μεγαλύτερη αρετή: να προσπαθεί ο κάθε άνθρωπος να κατανοεί τις σκέψεις και τα αισθήματα του διπλανού του.
Πώς είναι δυνατόν κάποιος να καπνίζει όταν γνωρίζει πως εκείνη την ώρα που αυτός καπνίζει, ο διπλανός του αισθάνεται άσχημα. Πώς είναι δυνατόν κάποιος να τρώει λαίμαργα, όταν γνωρίζει ότι κάποιοι - στη δική μας κοινωνία- πεινάνε;
  Όλα τα παραπάνω, νομίζω, είναι μορφές που παίρνει ο εγωισμός στην καθημερινότητα. Ρωτάμε λοιπόν: τι μας διαχωρίζει από τα ζώα; Ο νους, λένε. Καλώς, νου έχουμε όλοι. Αλλά αυτός ο νους μπορεί να μας οδηγήσει κάπου; Σε αυτό απαντώ , ναι, στην ψυχική αρμονία, δηλαδή στην πλήρη επίγνωση του περιβάλλοντος, μετά του εαυτού μας και τέλος στον καθορισμό του ρόλου μας μέσα στον περιβάλλον. Και είναι αυτό τελικά τόσο χρήσιμο; Είναι πιστεύω το μόνο χρήσιμο. Πιστεύω πως οι άνθρωποι στις μέρες μας δεν καθορίζουν οι ίδιοι τις ζωές τους. Η ζωή τους καθορίζεται από γνώμες των άλλων, εντυπώσεις, άγνοια για κόσμους που φαίνονται γοητευτικοί ή προβάλλονται ως τέτοιοι. Αποτέλεσμα είναι η ασυμβατότητα πεποιθήσεων και δράσεων με αποτελέσματα τις γνωστές ασθένειες της εποχής μας, στις οποίες περιλαμβάνω το κάπνισμα, τη λαιμαργία ακόμα και το καθημερινό αγκομαχητό.
  Μόνο η καλλιέργεια μπορεί:
- Να αποκαλύψει μέσω του νου άγνωστους κόσμους, ώστε να μην απαιτείται η βιωματική εμπλοκή με βλαπτικές ασχολίες
- Να μας οδηγήσει σε γνώση του εαυτού μας. Πώς; Κάθε φορά που διαβάζει κάποιος για μία σκέψη που τον φοβίζει, ανακαλύπτει ότι είναι ανθρώπινη και ότι δεν είναι μόνος ή ότι ανήκει σε κάποια μειοψηφία. Κάθε φορά που διαβάζει μία νέα άποψη, βοηθάει τον εαυτό του να κατανοήσει καλύτερα τον συνάνθρωπό του.
  Τότε, όταν αποκτήσει κανείς γνώση του περιβάλλοντος και του εαυτού του, μόνο τότε μπορεί να καθορίσει μόνος του την θέση του στην κοινωνία. Τότε μόνο μπορεί να είναι ότι έχει νου, αλλά ότι τον χρησιμοποιεί για να ξεπεράσει τον εγωισμό του και να κατανοήσει τον συνάνθρωπό του.
  Και γιατί να γίνουν όλα αυτά; Αν προσπάθησα να αναλύσω τα παραπάνω είναι για αυτό που ακολουθεί:
  Κοινωνικοί λόγοι: Όλοι διαμαρτυρόμαστε για την ανισοκατανομή του πλούτου, κανείς όμως δεν αναρωτιέται για τον καταναλωτισμό. Και όμως, αν σεβόμασταν τους άπορους και καταναλώναμε λιγότερο, η συγκέντρωση πλούτου σε λίγους θα γινόταν με πολύ μειωμένους ρυθμούς.
  Πολλοί στις μέρες μας επιθυμούν νέες επαναστάσεις. Η ιστορία έχει δείξει ότι νέες επαναστάσεις οδηγούνε σε νέες αδικίες. Και πάλι αυτό που χρειάζεται είναι μόρφωση. Η εγκράτεια, η αναζήτηση του πνεύματος και η αναζήτηση του εαυτού μας στον συνάνθρωπο (είπε ο Πυθαγόρας) είναι το μεγαλύτερο πλήγμα στον ασύδοτο νεοφιλελευθερισμό. Ίσως, αν και δεν έχω στοιχεία να μπορώ να το αποδείξω, η γη αποδειχτεί τότε αρκετή για όλους και χωρίς την ανάγκη ελέγχου των γεννήσεων.
  Περιβαλλοντικοί λόγοι: Ο εξορθολογισμός της εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων ξεκινά από την κατανάλωση που εμείς κάνουμε. Τα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας θα κλείσουν αν εμείς γίνουν ολιγαρκείς.
  Η καλλιέργεια μπορεί να προσφέρει τα πάντα. Δεν προξενεί άλλωστε εντύπωση που η τηλεόραση, που τόσο ...αγαπάς, δεν διαφημίζει βιβλία!;"
                                                                                                                
                                                                                                                                Από το διαδίκτυο


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου