Τρίτη, 5 Ιανουαρίου 2016

ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ: ΕΠΙΣΤΗΜΗ-ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ

Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣΑποτέλεσμα εικόνας για ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ 
 Επιστήμη είναι η ορθολογική και μεθοδική έρευνα της πραγματικότητας και ταυτόχρονα η συστηματική οργάνωση της γνώσης που προκύπτει από την έρευνα αυτή, άρα η επιστήμη είναι παραγωγή καινούργιας γνώσης και έγκυρη παρουσίασή της.

Διάκριση επιστημών:
α) Φυσικές ή θετικές επιστήμες (Ιατρική, Χημεία, Μαθηματικά, Φυσική, Βιολογία κ.λπ),
β) Θεωρητικές ή Ανθρωπιστικές (Φιλοσοφία, Φιλολογία, Ψυχολογία κ.λπ.).
Προσφορά επιστήμης
Ικανοποιεί την ανάγκη τον ανθρώπου για ερμηνεία του κόσμου, των φυσικών φαινομένων. Ο άνθρωπος είναι "ον φιλομαθές και φιλοπερίεργο" και αυτή η έμφυτη τάση του "ειδέναι" υπήρξε η κινητήρια δύναμη για την απόκτηση και προέκταση της γνώσης.
Καλλιεργεί το πνεύμα, αναπτύσσει τη φαντασία, την κριτική διάθεση, την αμφιβολία και το σκεπτικισμό.
Απαλλάσσει το άτομο από προλήψεις, ξεπερασμένες ιδέες και νοοτροπίες καθώς ερμηνεύει λογικά τα γεγονότα.
• Τα θεωρητικά πορίσματα των επιστημών εφαρμοσμένα στην τεχνολογία, βελτίωσαν το βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων. 
Ειδικότερα προσέφεραν:
- αύξηση μέσον όρου ζωής, καταπολέμηση ασθενειών, πρόληψη
- πληθώρα αγαθών, περιορισμός του μόχθου, του εργάσιμου χρόνου και αύξηση τον ελεύθερου
- επικοινωνία των ατόμων με τα μέσα μεταφοράς και ενημέρωσης.
Διευρύνει τα όρια της ελευθερίας: η άγνοια και η αμάθεια καθιστούν τον άνθρωπο υποχείριο. Δίνει στο άτομο επιχειρήματαδυνατότητα παρέμβασης στα κοινωνικοπολιτικά τεκταινόμενα. 
• Η γνώση κάνει τον άνθρωπο αισιόδοξο, δραστήριο κατ αποφασιστικό.
Μελετά την ανθρώπινη συμπεριφορά και διευκολύνει τη δημιουργία ομαλών κοινωνικών σχέσεων. Κατοχυρώνει τα ανθρώπινα δικαιώματα.
ΕΥΘΥΝΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑ
Διπλή η ευθύνη του επιστήμονα: ως ανθρώπου και ως φορέα της γνώσης.
▪ Ως άνθρωπος πρέπει να έχει ήθος, σύνεση και προνοητικότητα.
• Η αυτογνωσία, η συνείδηση και η συνέπεια πρέπει να διακρίνει τον άνθρωπο-επιστήμονα σε κάθε στιγμή της ζωής του.
• Να είναι τίμιος, δίκαιος, αμερόληπτος, μετριοπαθής και ειλικρινής.
• Να πιστεύει στα ανθρωπιστικά ιδανικά, να διακρίνεται από ευγένεια ψυχής.
• Ως κάτοχος της γνώσης έχει αυξημένες ευθύνες απέναντι στο κοινωνικό σύνολο και την εποχή του. 'Έχει ευθύνη ως πνευματικός άνθρωπος και ως ειδικός επιστήμονας.
• Οφείλει να συνειδητοποιήσει ότι η γνώση δε σταματά αλλά συνεχώς διευρύνεται —> ενημέρωση καί κατοχή σε βάθος τον αντικειμένου της έρευνάς του.
• Να είναι δεκτικός, απαλλαγμένος από μικρόψυχα πάθη και δογματισμό, να αποδέχεται το καινούργιο, να το εξετάζει και να το υιοθετεί, αν αποδεικνύεται ορθό.
• Να μην υιοθετεί το δόγμα επιστήμη για την επιστήμη" αλλά να χρησιμοποιεί την επιστημονική γνώση στην υπηρεσία του ανθρώπου. Να συνειδητοποιεί πως ασκεί λειτούργημα.
• Να μην υπηρετεί οικονομικές και πολιτικές σκοπιμότητες.
• Να εκλαϊκεύει τη γνώση και να ενημερώνει για τους κινδύνους που εγκυμονεί η κακή χρήση ορισμένων επιστημονικών επιτευγμάτων.
• Να υπηρετεί την ειρήνη καί όχι τον πόλεμο, να σέβεται τη φύση.
• Με ηθικότητα και εντιμότητα να γίνεται πρότυπο συμπεριφοράς, να είναι "στάση ζωής". 
• Να γνωρίζει τα κοινωνικά προβλήματα, να μην αποστασιοποιείται, αλλά να μάχεται, να αφυπνίζει συνειδήσεις να ασκεί κριτική στους διαχειριστές της εξουσίας.
Ιδιαίτερα σήμερα που η ασύμμετρη ανάπτυξη υλικοτεχνικού-ηθικοπνευματικού πολιτισμού δημιούργησε μια κοινωνία αντιφάσεων και παραλογισμού:
Επικρατεί ευδαιμονιστική αντίληψη: τα υλικά αγαθά και το χρήμα αποτελούν αξίες. Ο άνθρωπος στρέφεται στην υπερκατανάλωση και αδιαφορεί για τα πνευματικά αγαθά.
• Το φυσικό περιβάλλον καταστρέφεται από την αλόγιστη εκμετάλλευση και από τα πυρηνικά και τα χημικά όπλα. Τα ενεργειακό πρόβλημα και η τάση για υπερπαραγωγή συμβάλλει στην ένταση των συγκρούσεων και στην εκμετάλλευση του Τρίτου Κόσμου.
• Ο άνθρωπος απειλείται από όπλα που είναι ικανά να καταστρέψουν τον πλανήτη.
• Η αλαζονεία της δύναμης και η επικράτηση των συμφερόντων απειλούν με ισοπέδωση τις διαχρονικές — ηθικές αξίες.
• Τα ανθρώπινα δικαιώματα καταπατώνται και υπονομεύεται το πνεύμα της συναδέλφωσης μεταξύ των λαών.
• Η γνώση ελέγχεται από τούς ισχυρούς του πλανήτη, οι οποίοι τη χρησιμοποιούν ως μέσο επιβολής και κυριαρχίας.
ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ-ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΗ
Δεν υπάρχουν ανθρώπινες δραστηριότητες ηθικά ουδέτερες. Θάλαμοι αερίων, Χιροσίμα, Ναγκασάκι, Τσερνομπίλ, θηριωδία και απανθρωπιά έγιναν και γίνονται με τη συμμετοχή της επιστήμης και των επιστημόνων.
• Σε μια ανθρώπινη κοινωνία είναι αδύνατο να αυτονομηθούν κάποιες ανθρώπινες δραστηριότητες. Άλλωστε, η επιστήμη και η κοινωνία συνδέονται με μια διαλεκτική σχέση. Όπως ο επιστήμονας επηρεάζεται στο ερευνητικό του έργο από τα προβλήματα και τις καταστάσεις της κοινωνίας, έτσι κι αυτός έχει ευθύνη, διότι η οποιαδήποτε ανακάλυψή του επηρεάζει την κοινωνία.
• Οι πρακτικές εφαρμογές της επιστήμης είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τον επιστημονικό λόγο.
• Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα είναι τεράστια:
οικολογική καταστροφή, ενεργειακή κρίση, φόβος και ανασφάλεια, στείρα τεχνοκρατική αντίληψη, θεοποίηση του κέρδους:
Η ευθύνη για την εφιαλτική αυτή κατάσταση βαραίνει αυτούς που είναι κάτοχοι της επιστημονικής γνώσης, αλλά κυρίως τούς επιστήμονες διότι:
- το ερευνητικό τους έργο χρηματοδοτείται είτε από το κράτος είτε από ιδιώτες, οι οποίοι καρπώνονται τα πορίσματα της έρευνας. Οφείλει λοιπόν, ο επιστήμονας να γνωρίζει πού και πώς θα χρησιμοποιηθούν αυτά τα πορίσματα. Μπορεί να αρνηθεί την προσφορά των υπηρεσιών του σε σκοπούς που εναντιώνονται στον άνθρωπο και να τούς καταγγέλλει δημόσια.
- είναι πολυτέλεια να κλείνεται στο 'γυάλινο πύργο του' και να οχυρώνεται πίσω από το δόγμα περί "ουδετερότητας της επιστήμης"
-ο επιστήμονας γνωρίζει ότι κατέχει ένα όπλο, τη γνώση - "η γνώση είναι δύναμη" - και όποιος κατέχει αυτή τη δύναμη είναι υπεύθυνος   αποτελέσματά της.
Συνεπώς, ο επιστήμονας είναι υπεύθυνος η για το καταστροφικό αποτέλεσμα των επιτευγμάτων του. Μεγαλύτερη, όμως, είναι η ευθύνη των επιστημόνων που συνειδητά υπηρετούν τον όλεθρο και την καταστροφή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου